Anouschka wil haar verhaal ook met ons delen: 'Ik heb in mijn laatste zwangerschapsmaand zelf een punt achter de relatie met de vader van mijn kindje heb gezet. Ook al voelde het wel alsof ik alleen zwanger was. Maar hoe dichterbij de uitgerekende datum kwam, hoe meer ik besefte dat het zo niet kon doorgaan.'

Becky is sinds zes maanden moeder van een dochter. Ze kijkt terug op haar zwangerschap en het verdriet dat ze had om het gedrag van haar vriend.

'Ik heb veel gelezen op deze site toen ik zwanger was en er veel steun aan gehad en gelukkig vaak om kunnen lachen. Want wat voelde ik me eenzaam, met een groeiende buik en een vader met wie ik niets liever wilde dan bij hem zijn, en dat hij er voor het kindje zou zijn.

Maar meneer vond het belangrijker om met een andere vriendin in bed te liggen voor wie hij zogenaamd niets voelde. Hij vond zichzelf erg zielig tijdens mijn zwangerschap, want hij wilde geen kind meer maar nu kwam het er toch...'

Weet je wat ik zo verdomde oneerlijk vind?
Weet je dat?
Nee, natuurlijk weet jij dat niet?
Waarom zou jij dat ook weten. Jij vindt alleen jezelf zielig want je hebt het zo verdomde zwaar, je bent zo verdomde alleen, je voelt je zo verdomde kut!
Verdomme, hoe denk je dat dat komt?
Hoe denk je verdomme, dat dat komt?
Zal ik je dat eens even haarfijn uitleggen.
Jij bent er vandoor gegaan, er-van-door.
ZOMAAR!!!

Voor alle moeders die grotendeels alleen verantwoordelijk zijn voor het opvoeden van hun kroost van het allerprilste begin tot hopelijk zelfstandige en evenwichtige volwassenen:

I salute you...

Ik heb me vergist, ik geef het ruiterlijk toe. Niet dat ik het niet kan, maar mijn God, wat is het vermoeiend soms...

Maddy was 26 jaar geleden in haar eentje zwanger. Speciaal voor AlleenMaarZwanger.nl beschrijft ze hoe ze dat heeft ervaren.

'Zesentwintig jaar geleden kreeg ik mijn zoon. Ongehuwd, en dat was, zeker in die tijd, nog niet zo ‘gewoon’ als nu. Was ik een BOM-moeder? Nee, meer een toevallig ongehuwd moeder. Want het was geen opzet om ongehuwd een kind te krijgen. Ik was ook niet van plan om ongehuwd te zijn, maar ik werd zwanger en helaas was een huwelijk met de vader van mijn kind uitgesloten.'

Dagmar heeft haar leven als single mamma net weer op de rit, als er aan de basis van haar bestaan wordt gerammeld...

Je mag het niet doen, niet nog een keer, niet nu, niet nu ik beetje bij beetje, stukje voor stukje, steentje voor steentje, stapje voor stapje, blokje voor blokje mijn, ons leven, weer aan het opbouwen ben. Je gooit toch ook niet zomaar een toren van lego blokjes om! Weet je hoe lang daar soms aan gewerkt is?

Toen ze hem het heuglijke nieuws bracht, zei hij dat hij bij haar weg zou gaan. 'Laat maar een abortus plegen,' had hij eraan toegevoegd, voordat hij de deur met een klap achter zich dichtgooide. 'Of adopteren!' En hij kwam die nacht niet thuis.

Zeven maanden later werd hun zoon geboren. Vol nieuwsgierigheid kwam hij kijken hoe de wereld daarbuiten eruitzag.

De tijd verstrijkt. Ze zijn drie jaar verder. Hun wereld is veranderd en bestaat uit advocaten, briefwisselingen en rechtszaken. Bezoekregelingen, gezag, ouderschap. Alimentatie.

Die kleine ging kruipen, kreeg tandjes. Hij loopt, danst en schopt tegen een bal. En we lachen om zijn eerste woordjes. Het lijkt alsof hij niet meer weet van de ruzies thuis, de dreigementen en het geschreeuw. Van zijn vader die hem in de steek liet.

Nog een paar uur en dan ben je jarig. Gefeliciteerd kleine man.

© Derk Fraiquin

Meer lezen van Derk, of reageren? Klik hier naar zijn hyve. Bedankt, Derk!