Dit is dus voor DIE mannen die de draagster van hun ongeboren vrucht willen of hebben verlaten even te laten lezen wat ze gaan missen/gemist hebben. Ongeboren vrucht is wel een mooi woord! Je kindje is een vrucht, kleurrijker dan alle sinaasappels, zachter dan alle perziken, zoeter dan alle dadels, maar dat allemaal in één vrucht. Als het een dochter wordt, heb je voorlopig geen oog meer voor een andere vrouw; als het een zoon wordt, heb je ineens een nieuwe allerbeste vriend.

Ken je de tijd nog dat je opgroeide en in het weekend op stap mocht? Als je dan is een avond moest missen door één of ander boring familiefeestje, geen geld of misschien wel huisarrest, ging de wereld ten onder en was je weekend compleet naar z'n malle moer. Qua humeur wist je dat dan ook sterk tot uitdrukking te brengen.

Nou, ongeveer zo, maar dan 100000000000 x sterker is de realiteit die je mist als je niet vanaf de eerste minuut bij je kindje bent..

Ik zie de geboorte van mijn dochter nog voor me. Ze kwam vanuit Sabien zo in de armen terecht van de arts, ik dacht; een jongen!! JIPPIE!! Tranen schoten in mijn ogen, wat was ik trots. Ik mocht 'hem' in bad doen. Huh!?! wat is dat, het is een meisje!!

Door alle commotie van opwinding, vermoeidheid, te weinig voeding was mijn blik niet helemaal meer helder. De lipjes van de jongedame lagen zo te zeggen op het lichaam waardoor ik mijn dochter even aanzag voor een jongen. Niets gezegd natuurlijk! Ik was de super macho op dat moment. Kijk is wat wij gemaakt hebben, doe allemaal maar geen moeite meer, DIT IS HET MOOISTE KINDJE op aarde! Bij de geboorte van mijn zoon, twee jaar later, heb ik natuurlijk beter opgelet.

Nu wil ik zijn geboorte en het genot ervan niet terzijde schuiven want ook deze beleving was meer dan uniek, wil dit verhaaltje niet te lang maken.

Een paar opmerkelijke zaken die je als man nooit vergeet is bijvoorbeeld hoe taai de navelstreng is - of was de schaar nu zo bot? Daarna dat enge klemmetje om diezelfde navelstreng wat ervoor zorgt dat je je kindje zo voorzichtig behandeld.

Die nachten opstaan voor voeding, pff deed dat met twee vingers in mijn neus, geen probleem en s'morgens gewoon fit naar je werk. Voelde wel aan als verliefd zijn. Hoofd in de wolken, beretrots en blaken van zelfvertrouwen.

Maar vooral heren, het moment dat je kindje ter wereld komt, smelt je. Je houdt al van de zusters en de doctor in de verloskamer, iedereen die een complimentje geeft over je mooie kindje sluit je meteen in je hart. Maar het gevoel wat je op dat moment hebt voor de moeder, JOUW VRIENDIN OF VROUW, is onbeschrijfelijk. Ik kon Sabien opvreten, hoe vermoeid, bezweet en oneerbiedig ze ook op dat bed lag. Die blik in elkaars ogen zijn om nooit te vergeten. Een intenser moment tussen twee mensen, non-verbaal, heb ik nooit meer meegemaakt. Je gaat in elkaar op zoals bijwijze van spreken in een orgasme maar dan vele malen sterker.

Ik kan natuurlijk nog uren doorgaan. Punt is dat mijn kinderen nu 9 en 11 zijn en de beleving van geboorte op mijn netvlies staat gebrand en alle emoties aanvoelen als de dag van gister.

Moet nu al lachen vanwege mijn vermoeden dat hier een aantal mannen om zullen lachen en mij af zullen zeiken als watje en loser. Maar ook dat is weer een deel van wat die mannen gemist hebben doordat ze zich dat allemaal niet voor kunnen stellen.

Voor mij pure rijkdom, voor hen pure armoede.

Mijn afsluiter voor dit verhaal zouden de bekende spreuken kunnen zijn.; 'het gras bij de buren is altijd groener', 'bezint eer ge begint' etc etc.

Toon karakter en zet door. Het gaat nu even niet om jouw ego maar om de moeder en je kindje.

Dat 'gezeik' van; 'je vind me te dik', 'laat je me nu weer alleen', 'je zou toch augurken meenemen' moet je gewoon niet waarnemen. Een beetje extra opletten en zorgen dat alles vlekkeloos verloopt en alles loopt op rolletjes. Ze is tijdens de zwangerschap nu 1 keer anders dan je gewend bent. En ja je voelt je belachelijk tijdens die zwangerschapsgym ( gelukkig is de moeder van mijn kinderen sportvrouw waardoor mij dat na 1 x deelnemen bespaard bleef ). Jouw bonus ligt klaar vanaf de geboorte en je voelt het al wanneer je je kindje in je armen sluit.

En dan dat weekendje kinderkamer inrichten en klaarmaken moet je maar even zien zoals dat weekend dat je vroeger niet uitkon. Volgende week is het weer weekend

Alexander.

P.s Sabien en ik zijn niet meer samen. Maar ik had geen betere vrouw kunnen vinden om kindjes mee te krijgen. Ons contact is super! en we zijn de aller-leukste ouders voor onze kinderen. Nee, dat is niet opmerkelijk, maar in onze ogen normaal.