|
Anouschka wil haar verhaal ook met ons delen: 'Ik heb in mijn laatste zwangerschapsmaand zelf een punt achter de relatie met de vader van mijn kindje heb gezet. Ook al voelde het wel alsof ik alleen zwanger was. Maar hoe dichterbij de uitgerekende datum kwam, hoe meer ik besefte dat het zo niet kon doorgaan.'

'Ik was meer met hem bezig en constant gestresst ipv met lekker zwanger zijn en genieten van het kindje in mijn buik. Het leek alsof ik hem er elke keer aan moest helpen herinneren dat ik zwanger was, ook al had ik een grote mooie ronde buik. Vrienden, lol, drank, drugs waren allemaal belangrijker dan een zwangere vriendin die behoefte had aan aandacht en genegenheid.
En ineens was ik het zat en besloot wel te genieten, dan maar in mijn eentje. Ook al zorgde dat voor veel tranen. Mijn dochtertje is nu bijna 2 maanden oud en ik weet zeker dat ik de juiste beslissing heb genomen, al valt het me soms erg zwaar.
Bij mijn bevalling/haar geboorte was hij wel aanwezig en iedereen wist gelukkig dat we uit elkaar waren, maar hij heeft me toen voor de laatste keer teleurgesteld. Nu laat ik me daar niet meer door raken. Haar vader maakt wel deel uit van haar leven, maar we proberen daar nog de juiste weg in te vinden.
Ik heb hier ook steun aan gehad en nog steeds eigenlijk. Thanx!'
Liefs van Anouschka & Larena
Anouschka wil graag in contact komen met andere vrouwen in deze situatie. Reageren kan hier op het forum. |