Merel is 7 maanden zwanger, Iris al 39 weken als ze elkaar ontmoeten bij zwangerschapsyoga. Ze praten over hun eigen bedrijven en ontdekken nog een overeenkomst: hun partners zijn inmiddels ex-en.

In het begin kon ik die verhalen van vrouwen op hun roze wolk niet eens aanhoren. Ook dat alle informatie gericht is op nieuwe GEZINNEN en moeder EN vader begon me behoorlijk te irriteren...

Hee Iris,

Mijn baby wordt half augustus verwacht. Ik ben van plan om vanaf september weer volop aan de bak te gaan.

Hoe is het verder? Nog geen rommelende buik of opkomende weeën? Spannend hè? Ik ben heel benieuwd!

Groetjes, Merel

Hai Merel,

Er zijn nog geen 'tekenen', behalve harde buiken, gerommel, rugpijn, enorm onhandig slapen en intense woelsessies door baby. Gelukkig alleen om haar as, dus niet weer met haar koppie terug omhoog – ze kwam pas in week 34 uit de stuitligging.
Verder weinig klachten, beetje benauwd, maar best uit te houden dus.
Hoe gaat het met jou? Heb je een koele werkplek?

groetjes, Iris

Hee Iris,
Wil niet gelijk vragen en?? Maar ik ben wel erg nieuwsgierig.
Ik word steeds boller en denk iedere keer dat het niet boller kan maar toch... Hoe lang ga jij er eigenlijk tussenuit?
Ik heb het eigenlijk nog wel druk tot juli en krijg af en toe een nieuwe klant die ik dan toch nog aanneem. Ik zie wel hoe lang ik het volhoud.

Groetjes, Merel

Hai Merel,

Nog niets!

Geen idee hoe lang ik vrij neem. Hopelijk krijg ik over een week of zes zin en tijd en mogelijkheid om weer iets te gaan doen. Ik krijg geen zwangerschapsuitkering en mijn spaargeld is opgegaan aan onvoorziene omstandigheden.

Hoe ga jij het regelen met opvang en dergelijke? Heb je trouwens een partner? Ik stond er een tijd alleen voor, maar Henk (de vader van de baby) is drie maanden geleden teruggekomen. Eerlijk gezegd weet ik niet of hij echt zal blijven, maar hij zegt van wel. Ik moet dat loslaten en zien wat er gebeurt, want als ik er over nadenk, word ik echt gek.

Doe je wel een beetje rustig aan? Die laatste weken zijn echt best zwaar. En ik als ik niet werk, moet ik afkicken voordat ik van de vrijheid geniet... Als dat bij jou ook zo werkt, zit je al met je kindje op schoot! (Goedbedoeld advies hoor.)

Groetjes, Iris

He Iris,

Ik zit lekker te werken achter mijn computer en krijg gezellig een mailtje van jou. Dat afwachten tot de baby zich aandient lijkt me geen pretje (en zeker geen leuk vooruitzicht!).

Een van de redenen dat ik ook zo lang doorga met werken is dat ik er inderdaad alleen voor sta. Mijn (inmiddels ex-) vriend en ik waren pas een half jaar samen toen ik zwanger werd en het zat eigenlijk al niet echt lekker. We besloten er samen voor te gaan maar toen ik twee maanden verder was zag hij het toch niet meer zitten. Hoewel ik ook zwaar mijn twijfels had was ik nog wel geneigd er meer moeite voor te doen, vanwege het kind.

Het zijn voor mij behoorlijk heftige maanden geweest. Er bleef contact tussen ons, maar twee weken geleden liet hij me weten weer terug te gaan naar zijn ex met wie hij ook een kindje heeft.
Dat was even slikken voor mij, maar ook wel heel goed. Hiermee kan ik het helemaal afsluiten en enige neigingen tot verzoening over boord gooien. Dat maakt alles een stuk duidelijker en hierdoor voel ik me inmiddels rustiger. Hij woont nu aan de andere kant van het land, dus hoe het contact verder gaat zal ik inderdaad moeten LOSLATEN!!!
Ik heb mijn hele leven heel zelfstandig geleefd en zelf bepaald hoe of wat. Door mijn zwangerschap en de situatie erom heen ben ik behoorlijk geconfronteerd met mezelf en op de proef gesteld hoe sterk ik nu werkelijk ben.

Wel jammer dat het bij jou ook niet helemaal van leien dakje is gegaan en er nog wat onzekerheid naar de toekomst is. Hoe zit je zelf in de relatie?

In het begin kon ik die verhalen van vrouwen op hun roze wolk niet eens aanhoren vanwege mijn eigen situatie. Ook dat alle informatie gericht is op nieuwe GEZINNEN en moeder EN vader begon me behoorlijk te irriteren.
Inmiddels heb ik me erbij neergelegd dat dat gewoon onze maatschappij is en dat die vanzelfsprekendheid eigenlijk heel kortzichtig is. Ik ben heel blij met mijn kindje, daar heb ik nooit aan getwijfeld, en ik heb er alle vertrouwen in dat wij het met z'n tweetjes gaan rooien samen.
Ik heb veel steun van anderen. Ik denk wel dat dat belangrijk is, een goed sociaal netwerk, als je alleen bent.

Bedankt voor je advies van het werk. Ik denk wel dat ik er 1 juli echt mee stop. Ik moet eind juni nog een workshop geven. Dan nog wat nawerk en wat voorbereidend werk voor in september.

Nou, weer een heel verhaal. Ik blijf benieuwd naar de vorderingen en vind dit mailcontact ook wel erg gezellig zo!

Groetjes Merel