Zomer 2005: Single Karin wil een kind en besluit dat ze er maar eens echt werk van gaat maken.

Oktober 2006: Karin is zwanger! Haar kindje krijgt een mamma én twee pappa's. Daar is goed over nagedacht...

Karin (36), vaste bezoekster van het AlleenMaarZwanger-forum, vertelt: ,,Toen ik 35 was, besefte ik dat de bekende dromen voor mij niet zo belangrijk waren. Het gaat me niet om huisje-boompje-beestje. Ik heb geen relatie nodig die me gelukkig moet maken. En hoe meer relaties ik om me heen stuk zag gaan, hoe minder er overbleef van die dromen. Maar een kindje, dat wilde ik wél."

Jaren geleden had Karin het idee van donor-inseminatie besproken met een homoseksuele vriend. ,,Maar hij was nogal een losbol, dat zag ik niet zo zitten."
Begin 2005 zag Karin het tv-programma 'De biologische klok'. Daarin werd een vrouw zwanger van een homoseksueel stel, via de website www.meerdangewenst.nl. Karin: ,,Ik dacht 'ja, dat is het gewoon, zo wil ik het'."
Op de site vond ze een oproep van twee mannen in haar woonplaats, van 35 en 42 jaar, al zes jaar samen. ,,We spraken af en voelden direct allemaal een klik. Toch wilde ik eerst rustig een vriendschap opbouwen. Een jaar lang hebben we onze ideeën over opvoeden besproken, ook praktische zaken. Zo wil ik erg graag dat het kindje mijn achternaam krijgt. Gelukkig zijn ze het daarmee eens."

Van de zomer besefte Karin dat ze er klaar voor was. Er volgden onderzoeken in het ziekenhuis, maar ze besloten eerst zelf-inseminatie te proberen. ,,Dat is wel wat ongemakkelijk," vertelt Karin. ,,Ik had tot laat gewerkt. De pappa's kwamen langs met het potje sperma en ja, dan denk je van 'moet ik nu wat te drinken aanbieden, of niet?' Toch maar niet gedaan, want je moet de sperma zo snel mogelijk gebruiken. Daarna ben ik niet meer opgestaan, maar gaan slapen, zodat het zo goed mogelijk zou blijven zitten."

Dat is kennelijk goed gelukt, want direct van deze eerste poging bleek Karin zwanger te zijn. ,,Ik was volkomen overdonderd, had na de test eerst een dag nodig om aan het idee te wennen voor ik het de pappa's vertelde. Die waren door het dolle heen."

Van te voren was al veel besproken, maar Karin wilde eerst afwachten of het zou lukken om zwanger te raken. Nu met negen weken zwangerschap ligt er al een rooster: Karin werkt in de zorg en gaat weekenden en op donderdag en vrijdag werken. Dan is haar zoon of dochter bij zijn of haar pappa's. ,,Het maakt het allemaal heel makkelijk. Op een dag gaat hij of zij ook wel naar de chrèche, voor de gezelligheid, met andere kindjes. Maar we hoeven geen dingen te regelen met oppas enzo."

Karin is van plan om over een paar jaar te verhuizen, dichter naar het huis van de pappa's. ,,Dan kan ons kindje makkelijk op het fietsje heen en weer. Ideaal lijkt me dat. We hebben ons ook verdiept in de gevolgen van ouderschap; dat naarmate het kind ouder wordt, de periodes in ieder huis beter langer kunnen worden. Als de baby klein is, wissel je het best om de paar dagen af, zodat hij of zij zich aan iedereen goed kan hechten. Later om de week of langer."

Karin voelt zich goed. Ze is alleen af en toe wat misselijk en heeft 'extreem zere borsten'. ,,Ik verdiep me maar vast in het geven van borstvoeding." Ze heeft vooral enthousiaste, steunende mensen om zich heen. ,,Mijn ouders moesten wel even wennen toen ik over mijn plannen vertelden, maar na een tijdje uitleggen hoe of wat was het goed. Nu zijn ze dolblij dat ze weer opa en oma worden."

,,Weet je wat volgens mij ook goed is, dat ik het niet helemaal alleen doe, maar met twee pappa's: dat ik me in mijn eentje misschien te veel aan het kindje zou vastklampen. Dat ik het nooit uit handen zou geven. Nu moet dat wel en dat is fijner voor ons allebei."

,,Ja, ik ben wel een beetje terughoudend, want veel vriendinnen hebben miskramen gehad. Maar dan denk ik ook weer: als het wél misgaat, wil ik dat ook kunnen delen. Het is trouwens echt fijn om op deze manier zwanger te zijn, met de twee pappa's. En de meeste mensen die er nu over horen, reageren van 'o ja, dat kan ook, dat is perfect zeg.' Iedereen kent wel de drama's van scheidingen en kinderen, gedoe met exen... daar hebben wij geen last van. En als ik ooit wel een vriend in mijn leven wil, dan kan dat. Prima. En dan heb ik dus alvast mijn kindje."

November 2007: lees hier hoe het Karin bevalt als Bam-mamma!

De illustratie komt uit Bambini-Magazine, januari 2007. Karin was daar net een paar maanden zwanger.