Het kindeke, de mama en de timmerman
,,Kijk, schatje, dit is het beroemde stalletje. Met een wiegje en een..."
,,Beeebie!" roept mijn dochter van 2.
,,Heel goed, een lieve baby. En dat is een..."
,,Woef."
,,Ja, die bèèèh lijkt inderdaad op een woef. En deze mooie mevrouw is de..."
,,Mama!" Ze kijkt stralend naar me op. Dan legt ze haar hand op het hoofd van het beeldje van de meneer en kijkt me vragend aan.

,,Dat is de timmerman, schatje. Die kwam het wiegje maken. Zie je wel hoe trots hij er naar kijkt? En toen de timmerman zag dat de mamma en de baby heel gelukkig waren samen, ging hij terug naar zijn werkplaats."

Josef en Maria hielden zelf vol dat Josef niets te maken had met de baby die bij Maria groeide. Interessant: zei Maria tegen Josef dat hij de vader niet was? Ontdook Josef zijn verantwoordelijkheden? Het goede nieuws is dat ze er kennelijk geen ruzie over hadden. Josef hielp Maria in haar nood met het vinden van een kraambed en hij was er naderhand ook nog, toen de kraamvisite kwam. En daarna?

Blééf Josef, is de grote vraag die rijst bij mij als alleenstaande moeder. Mijn bijbelkennis strekt niet ver, we deden op school niet zoveel aan tekstbegrip. Dus ik informeer wat generaties hoger naar wat er verder gebeurde.
Mijn moeder is bij mijn oma, als ik haar mobiel bel. ,,Wat gebeurde er met Jezus tussen dat hij een kindeke was en zijn debuut in de wonderwereld?"
Ze weet het niet, maar hoopt dat hij een prettige jeugd heeft gehad, ondanks dat het vast verwarrend was om bepaalde gevoelens die hij misschien had te moeten onderdrukken.

Mijn moeder vraagt het mijn oma. Die hoor ik op de achtergrond gedecideerd roepen: ,,Jezus woonde bij zijn vader en zijn moeder tot hij drieëndertig was en hij hielp zijn vader elke dag de hele dag in de timmermanswerkplaats." Maar ja, mijn oma had een strenge moeder waarvan ze niet uit huis mocht en een vader met een groot aannemersbedrijf (& Zonen).

Het kerstverhaal - het is een prachtig verhaal. Daar mag je , zoals bij ieder verhaal, uit halen wat je wilt. Als je iedereen maar zijn of haar eigen interpretatie gunt.


© Suzanne, december 2006